Ik las dit boek toen het net uitkwam en recent pakte ik het er opnieuw bij. En weer dacht ik: wat is dit een bijzonder en inspirerend verhaal. De jongen zonder gisteren is het waargebeurde verhaal van een jonge man die door een hersenontsteking zijn herinneringen kwijtraakt. Hij moet alles opnieuw leren. Niet alleen praktische dingen, maar eigenlijk ook zichzelf.
Want als je niets meer weet van je oude verhaal, je oude overtuigingen, herinneringen, patronen en al die “zo ben ik nu eenmaal”-zinnen… wat blijft er dan over?
Wie ben je dan?
Dat vond ik zó’n mooie en confronterende vraag. Want hoeveel leven wij eigenlijk vanuit oude verhalen? Over onszelf. Over onze kinderen. Over wat wel en niet kan. Over hoe we zijn geworden en waarom we doen wat we doen.
Ook als ouder zette dit boek mij aan het denken. Hoe vaak kijken we naar ons kind door de bril van gisteren? Door eerdere buien, zorgen, diagnoses, verwachtingen of gedrag dat we al kennen? En hoe vaak leven we zelf nog vanuit oude zinnen als: “zo hoort het nou eenmaal”, “zo doen wij dat in onze familie” of “oma deed het ook zo, dus dan zal het wel goed zijn”?
Maar wat als je vandaag even opnieuw mocht kijken? Naar je kind. Naar jezelf. Naar wat je hebt meegekregen en wat misschien helemaal niet meer hoeft te passen.
Hoe zou het zijn om te kijken zonder labels en oude verhalen?
Dat is precies waarom dit boek bij mij bleef hangen. Het gaat over geheugenverlies, ja. Maar misschien nog wel meer over identiteit. Over opnieuw beginnen. Over wie je bent als alles wat je dacht te weten even wegvalt.
Het is eerlijk, puur en toegankelijk geschreven. Je vliegt door het boek heen, maar het duurt daarna nog even voordat het echt landt.
En juist dat vind ik vaak de mooiste boeken.
Dikke tip.
Liefs Anouk
TANTE TOF
P.S. Voor de oplettende kijker: dit is een foto van mijn telefoon. Ik lees zelf op een Kobo Clara BW en die heeft dus geen kleur. Voor de foto vond ik dat een beetje saai.
Het allerliefst lees ik trouwens een fysiek boek. Heerlijk. Maar met de hoeveelheid boeken die ik verslind, is dat niet altijd te doen. Dus leve de e-reader én leve de boekhandel.
Koop je boeken lokaal als het kan. Daar maak je een hoop mensen blij mee.
Reactie plaatsen
Reacties